SIRADAKİ YAĞMUR PİŞMANLIĞIM İÇİN GELSİN

Hakan Çamurcu
Hakan Çamurcu
1 Min Read

Üzüntü
Cehenneme giden ilk otobüse
Yanlışlıkla binmekmiş
Tam güneşe sevinecekken
Kibritle yetinmekmiş

Senmişsin
Konuya güz yağmuruyla başlayan
Ve dinmeyen
Taşrada yarasını bırakan
Her insan gibi dönmeyen
Benmişim
Yüreğinin dikişleri patlayan
Önemsizmişsin gibi
Başka mevzuya atlayan

Sıradaki yağmur pişmanlığım için gelsin
Uzaktaki hatıralardan sana bakmak
Gözlerime gurbeti bulaştırıyor
İnsan, gürledikçe göğe benzemiyor
Yerle bir oluyor
Üzgünüm ve üzüntü
Beni seninle değil, ölümle barıştırıyor

Meğer kalbim
Kuyuya atıldıktan epey sonra
Sesi çıkan taşmış
Bunca zaman boşuna konuşmuş
Kalbindeki sevdayı kaşıyarak kanattım
Gözyaşlarını, gülüşlerimle aldattım
Üzgünüm

Başladığın şarkıyı devam ettiremedim
Detone yalnızlığımla hayatından çıktım
Biliyorum, aynı nakaratta değilsin
Sıradaki pişmanlık sensizlik için gelsin

Biliyorum, aynı atta değilsin
Ve ben seni
Göç yollarından boşuna öpüyorum
Gözlerinin sınır kapısı kapanıyor
Göçebe dünyam, ahiretinden kanıyor

Belki şu an hayatta değilsin
Sıradaki sensizlik, ümitsizlik için gelsin

Hakan Çamurcu

Hakan Çamurcu – Sıradaki Yağmur Pişmanlığım İçin Gelsin.
Bu İçeriği Paylaş
Yorumlar